Ten gemini lepszy niż czat gpt (pomijając to, że czyści dyski vibe coderom xD, ale w sumie GDZIE WADY??). Szybciej odpowiada, daje lepsze wskazówki i mi podpowiedział firmę, dla której rzeczywiście chciałbym pracować i która rzeczywiście ma jakieś wakaty, a nie jakieś pierdololo schujałe zalewające portale z ofertami kołchoźniczymi.

I nie ma tego zjebanego stylu wypowiedzi, że rozmawia z tobą, jakbyś był mocno upośledzony i trzeba ci wszsytko ładnie wypunktować i nasrać emoji

W ogóle śmieszki sensik, ale trzeba się chyba uczyć tego wajbkodowania, ja się trzymałem ale jak już Linus Torvalds wrzucił repo zrobione z antygravity to boga posłucham.

I tak w sumie myślę, że jak programuje cześciej z dzbanami niż ludźmi to taki vibecoding nie musi być zły, maszynę mogę code reviewować szybciej, a jak trzeba to napisać samemu, a na PR z dzbanem to chuja można, bo osioł musi intelektualnie dojrzeć żeby powiedzieć, że nie rozumie uwagi. dx

https://tomhayes.github.io/BEMoji/

Jjb. Typo do mnie na LinkedIn pisze że praca. Jakieś 90% trafia dokładnie w mój stack i doświadczenie, a mówię wam, że kurwa nie jest łatwo. Ale robota jest w Londynie. Zesram się jak nie będzie możliwości robić zdalnie

Z cyklu archeologia memetyczna

Tyle wygrać

Mam miesiąc na próbę w jakiejś korporacji (po znajomości oczywiście xD) na Mordorze, jak się wykażę, to może nawet nie umrę z głodu. A przynajmniej trochę mi ciśnienie zejdzie przed tą rozmową z brytolami.

To by było ehh. Mieszkalbym se przez rok z jakimiś fizolami w hostelu albo z jakimś jamajczykiem w Brixton i pewnie bym dał radę odłożyć na swój własny pokój w szeregowcu pod Radomiem, ponownie znalazłbym zatrudnienie w stolicy, a 6 wolnych godzin podczas dojazdów pociągami dorabiałbym na jakimś helpdesku czy innym call center.

https://i.pinimg.com/originals/7a/49/91/7a4991291e94ad660755a5db5f31a0c4.jpg

TIL: syrenka ma tyłek

Jjb. Typo do mnie na LinkedIn pisze że praca. Jakieś 90% trafia dokładnie w mój stack i doświadczenie, a mówię wam, że kurwa nie jest łatwo. Ale robota jest w Londynie. Zesram się jak nie będzie możliwości robić zdalnie

Dzień dobry, zapraszam na prezentację o tym, jak się spawnuje wątki w języku Julia

Od razu muszę zaznaczyć, że chociaż wygląda to dość dziwnie, nawet jak na paradygmat funkcyjny, to zaskakująco wszystko jest bardzo zmyślnie zaprojektowane. Całkiem spoko język. Jak lubicie robić wykresy na przykład, to polecam wypróbować.

https://i.imgur.com/V9UlTT9.png

Na początku mamy iterator Y, który zwraca jakieś tam liczby po prostu.

Operator |> to oczywiście znana wszystkim rura, czyli tzw. pipe. Przekazujemy to z lewej jako argument funkcji po prawej. Ale przed operatorem stoi jeszcze kropka. Kropka magicznie aplikuje prawą funkcję do każdego elementu z Y. Kropka działa też z innymi operatorami i funkcjami, po prostu taki spread, c'nie.

Czyli dla każdego y zwracana jest funkcja Channel, która jako pierwszy argument przyjmuje inną funkcję, ale tutaj jest on przekazzany w notacji znanej ze swifta tudzież z ruby, że ciało funkcji się pisze poza listą argumentów (tylko że w Julii funkcja nie jest ostatnim argumentem , tylko pierwszym (i to dosłownie, bo tu się liczy od 1, nie od 0). Powodem jest fakt, że leniwa ewaluacja jest tu bardzo mocno grana i wtedy rzekomo lepiej iterować argumenty zaczynając z prawej strony; patrz foldr w haskellu czy coś tam).

Więc ten Channel robi kilka rzeczy.

• Po pierwsze dla każdego y tworzy kanały (czyli też pipe tylko w innym znaczeniiu, no po prostu zwykła kolejka FIFO)
• Po drugie tworzy tyle nowych wątków, ile było elementów w Y i przekazuje im te kanały jako argument. Te wątki coś tam se robią i wrzucają wyniki do swoich kanałów.
• I po trzecie primo ultimo, zwraca listę stworzonych kanałów do głównego wątku.

Ten wątek może ssobie te wszystkie kanały skonsumować, poprzestawiać i posklejać (u mnie flatten i stack). Oczywiście prawie wszystkie funkcje zwracają iteratory i dopiero w ostateczności liczy się wynik.

Możemy też zauważyć, że istnieje co najmniej 6 różnych konstrukcji, których zadaniem jest przekazanie argumentu do funkcji. Jak nie drzwiami, to oknem. Jak nie możecie się doliczyć, to spokojnie, bo istnieje jeszcze operator złożenia funkcji i jego wersja z kropką.

@sens żona się martwi

@sens żona się martwi

Sens szukający pracy
https://youtu.be/LCUze7kuNas?t=21

Nie żeby coś, ale Piękna Funkcja nie dawała proof of life od 2025, a zwykle daje raz na miesiąc

Bawię się tym webgpu, tym razem renderuje sobie zbiór mandelbrota. Już kiedyś pisałem to w C używając 128-bitowych floatów. Oczywiście na GPU to zupełnie inna bajka, bo okazuje się że max co zdecydowana większość GPU obsługuje to 32 bity.

Na 32 bitach to sobie można przybliżyć kilka razy i robi się pikseloza. No to najpierw zaimplementowałem emulacje 64 bitowych floatów. Można przybliżać dwa razy dalej. No ale to nadal trochę sraka, bo fajnie by było przybliżać z dowolną precyzją xd

Okazuje się że jest fajny trik pochodzący z teorii perturbacji czy innego znerdziałego działu matematyki. Ale chodzi mniej więcej o to, że zamiast liczyć sobie każdy piksel z osobna, to liczy się tylko centrum tzw. orbity z wysoką dokładnością, a potem liczy się tylko delty między centrum a interesującym nas punktem. Z niezrozumiałego dla mnie na razie powodu, nie potrzeba do tego większej liczby bitów, żeby działało.

Ofc jest to przybliżenie i trzeba dobrze wybrać to centrum orbity, żeby było ładnie. Później prześlę wam jakiś obrazek xd

robię kalulator